Από τις εγκρίσεις στην πλήρη κυβερνητική φαρσοκωμωδία – Δύο Υπουργεία, δύο αντικρουόμενες «αλήθειες» για τον Λιμένα Μακρύ Γιαλού
Η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, με την κοινοβουλευτική της παρέμβαση, είχε ζητήσει ξεκάθαρες απαντήσεις για το σε ποιο στάδιο βρίσκεται σήμερα το έργο
Σε συνέχεια της Ερώτησης που είχε καταθέσει η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, προς τα Υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, σχετικά με την αδικαιολόγητη και πολυετή καθυστέρηση υλοποίησης του έργου «Ολοκληρωμένη παρέμβαση ανάκτησης λειτουργικότητας Λιμένα Μακρύ Γιαλού Ιεράπετρας», οι απαντήσεις που δόθηκαν συνιστούν μνημείο κυβερνητικής ασυνεννοησίας, θεσμικής ανευθυνότητας και ευθείας κοροϊδίας απέναντι στην τοπική κοινωνία.
Η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, με την κοινοβουλευτική της παρέμβαση, είχε ζητήσει ξεκάθαρες απαντήσεις για το σε ποιο στάδιο βρίσκεται σήμερα το έργο, ποιος έχει την ευθύνη της υλοποίησής του, ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα έναρξης και ολοκλήρωσης των εργασιών και, κυρίως, γιατί ένα έργο που έχει χαρακτηριστεί στρατηγικής σημασίας, έχει ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης, έχει πλήρη περιβαλλοντική αδειοδότηση και έχει ενισχυθεί και χρονικά και οικονομικά από την ίδια την Πολιτεία, παραμένει επί χρόνια ανενεργό.
Αντί για σαφείς απαντήσεις, τα αρμόδια Υπουργεία επέλεξαν να απαντήσουν με αντικρουόμενες εκδοχές της πραγματικότητας, μετακύλιση ευθυνών και γενικόλογες αναφορές που δεν απαντούν σε κανένα από τα κρίσιμα ερωτήματα που τέθηκαν.
Το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, στην απάντησή του, παραδέχεται ότι κατά την αξιολόγηση της ωριμότητας του έργου από την ΕΕΣΥΠ «διαπιστώθηκε η ανάγκη ωρίμανσης των μελετών και επανασύνταξης των τευχών δημοπράτησης», επικαλούμενο «ουσιαστικές αστοχίες» στις μελέτες, όπως «μη ορθός υπολογισμός του βάρους φυσικών ογκολίθων» και «μη εκπόνηση της απαιτούμενης γεωτεχνικής έρευνας και μελέτης». Πρόκειται για μια παραδοχή που γεννά εύλογα ερωτήματα, καθώς οι ίδιες αυτές μελέτες είχαν εγκριθεί, αξιολογηθεί, ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης και μάλιστα τροποποιηθεί με αποφάσεις της ίδιας της Κυβέρνησης.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η παραδοχή του Υπουργείου Ναυτιλίας ότι, «λόγω του χρονικού περιορισμού που θέτει το Σχέδιο Ελλάδα 2.0, δεν κατέστη εφικτό να εξασφαλιστεί η σύμφωνη γνώμη της Ειδικής Υπηρεσίας Συντονισμού του Ταμείου Ανάκαμψης», με αποτέλεσμα το Υπουργείο να δηλώνει ότι «θα αναζητήσει εκ νέου νέα πηγή χρηματοδότησης τόσο για την ωρίμανση όσο και για την υλοποίηση του έργου». Με απλά λόγια, το ίδιο το Υπουργείο ομολογεί ότι ένα έργο που παρουσιαζόταν ως ώριμο και χρηματοδοτημένο από το Ταμείο Ανάκαμψης, επιστρέφει ξανά στην αφετηρία, με αβέβαιο μέλλον και χωρίς εξασφαλισμένους πόρους.
Την ίδια στιγμή, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, μέσω της Ειδικής Υπηρεσίας Συντονισμού του Ταμείου Ανάκαμψης, παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Στην απάντησή του αναφέρει ότι το έργο «έχει ενταχθεί και χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας», με συνολικό προϋπολογισμό περίπου 2,3 εκατομμύρια ευρώ, παραθέτοντας απλώς το φυσικό αντικείμενο του έργου και τις εργασίες που προβλέπονται. Χωρίς καμία αναφορά στις καθυστερήσεις, χωρίς καμία αποσαφήνιση για το αν η χρηματοδότηση είναι σήμερα εφικτή, χωρίς καμία ενημέρωση για χρονοδιάγραμμα, το Υπουργείο καταλήγει να δηλώνει ότι «αναλυτικές πληροφορίες δύναται να παράσχει το συνερωτώμενο Υπουργείο Ναυτιλίας».
Έτσι, προκύπτει το πρωτοφανές φαινόμενο δύο Υπουργείων της ίδιας Κυβέρνησης να δίνουν δύο διαφορετικές απαντήσεις για το ίδιο έργο. Το ένα παραδέχεται ότι χάθηκε ουσιαστικά το Ταμείο Ανάκαμψης και ότι αναζητούνται νέοι πόροι. Το άλλο συνεχίζει να μιλά για ενταγμένο και χρηματοδοτούμενο έργο, αποφεύγοντας κάθε ουσιαστική απάντηση για την πραγματική του κατάσταση. Πρόκειται για πλήρη θεσμική αποδιοργάνωση και αποτύπωση ενός κράτους χωρίς συντονισμό, χωρίς ενιαία εικόνα και χωρίς πολιτική ευθύνη.
Καμία από τις απαντήσεις δεν απαντά στο βασικό ερώτημα: πότε θα ξεκινήσει το έργο. Καμία δεν δεσμεύεται για συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Καμία δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για τις καθυστερήσεις. Και καμία δεν σέβεται τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, αντιμετωπίζοντάς τον ως τυπική αλληλογραφία και όχι ως θεσμική υποχρέωση λογοδοσίας.
«Αυτό που αποκαλύπτεται μέσα από τις απαντήσεις των Υπουργείων είναι μια εικόνα πλήρους κυβερνητικής διάλυσης. Δύο Υπουργεία μιλούν διαφορετική γλώσσα για το ίδιο έργο, την ώρα που ο Μακρύς Γιαλός περιμένει εδώ και χρόνια μια υποδομή ζωτικής σημασίας. Το ένα Υπουργείο παραδέχεται ότι χάθηκε το Ταμείο Ανάκαμψης, το άλλο συνεχίζει να μιλά για χρηματοδότηση σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Αυτό δεν είναι απλώς καθυστέρηση, είναι κοροϊδία. Οι πολίτες του Λασιθίου δεν ζητούν υποσχέσεις και χαρτιά. Ζητούν έργα, διαφάνεια και πολιτική ευθύνη. Και αυτή την ευθύνη κάποιος οφείλει επιτέλους να την αναλάβει», δήλωσε κλείνοντας η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη.
