Με αφορμή την 53η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Λασιθίου συνδέει τα μηνύματα της 17ης Νοέμβρη με τις σημερινές διεκδικήσεις των εργαζομένων, αναδεικνύοντας την ακρίβεια, την εργασιακή ανασφάλεια και την ανάγκη προστασίας των συλλογικών δικαιωμάτων.
53 χρόνια μετά τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, η 17η Νοέμβρη παραμένει ένας ζωντανός σταθμός στην ιστορία των λαϊκών και εργατικών αγώνων. Μια ημέρα που μας υπενθυμίζει ότι τα δικαιώματα, η ελευθερία, η δημοκρατία και η κοινωνική δικαιοσύνη δεν χαρίζονται, αλλά κατακτώνται με συλλογικούς αγώνες και ενότητα.
Η εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 δεν ήταν μόνο η αντίσταση της φοιτητικής νεολαίας απέναντι στη δικτατορία. Ήταν η κραυγή μιας κοινωνίας που αρνήθηκε τον φόβο, την καταπίεση και την ανελευθερία.
Σήμερα, οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με την ακρίβεια, τη συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης των μισθών, την εργασιακή ανασφάλεια, την εντατικοποίηση της εργασίας, την αποδυνάμωση των συλλογικών δικαιωμάτων και τις ανισότητες, δυσκολεύονται να σχεδιάσουν το μέλλον τους και οι οικογένειες δοκιμάζονται από το αυξημένο κόστος διαβίωσης.
Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Λασιθίου τονίζει ότι η μνήμη του Πολυτεχνείου αποκτά πραγματική αξία όταν μετατρέπεται σε διεκδίκηση για μια καλύτερη ζωή. Όταν η ιστορική παρακαταθήκη της εξέγερσης συνδέεται με τους σημερινούς αγώνες για την προστασία της εργασίας, την κοινωνική συνοχή και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη! Δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος όταν οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώνουν το τίμημα κάθε κρίσης! Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική δημοκρατία χωρίς ισχυρά συνδικάτα, ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και ουσιαστική συμμετοχή των εργαζομένων στις αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή τους.
Το Πολυτεχνείο δεν είναι απλώς μια επέτειος. Είναι υπόσχεση συνέχειας των αγώνων.