Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας μιλά για εργάτες γης, νερό, έργα υποδομής, εμπορία αγροτικών προϊόντων και την ανάγκη ουσιαστικής διεκδίκησης για τον πρωτογενή τομέα.
Στην εκπομπή «Διάλογοι στον 21ο αιώνα» με τον Μανώλη Κουφάκη στον Ηχώ 99,8, φιλοξενήθηκε ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας, Γιάννης Γαϊτάνης, σε μια συζήτηση που ξεκίνησε από τις κοινές αναμνήσεις της Βαϊνιάς και κατέληξε στα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν σήμερα τον πρωτογενή τομέα της περιοχής.
Ο κ. Γαϊτάνης αναφέρθηκε αρχικά στην επαγγελματική του πορεία, σημειώνοντας ότι ξεκίνησε από τα θερμοκήπια το 1982, πέρασε για λίγα χρόνια από τα κηπευτικά και τη μπανάνα, ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 ασχολήθηκε με την ανθοκαλλιέργεια. Όπως είπε, η ανθοκαλλιέργεια στην Ιεράπετρα και συνολικά στην Κρήτη ακολούθησε μια έντονα πτωτική πορεία, με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν απομείνει ελάχιστοι παραγωγοί δρεπτών ανθέων.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον Σύλλογο Ανθοπαραγωγών, του οποίου υπήρξε πρώτος πρόεδρος, υπογραμμίζοντας ότι ένας από τους βασικούς αγώνες της εποχής ήταν η απαλλαγή των ανθοπαραγωγών από τον ΕΛΓΑ, καθώς, όπως είπε, οι παραγωγοί πλήρωναν χωρίς ουσιαστικά να αποζημιώνονται. Με αφορμή τη σημερινή συζήτηση για την ασφάλιση των θερμοκηπιακών καλλιεργειών, τόνισε ότι η λέξη «υποχρεωτικά» δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τους παραγωγούς, εάν δεν υπάρχει ξεκάθαρη ανταποδοτικότητα και συγκεκριμένες καλύψεις.
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στο ζήτημα των εργατών γης. Ο κ. Γαϊτάνης υπενθύμισε ότι όταν ανέλαβε η σημερινή διοίκηση του Αγροτικού Συλλόγου, πριν από έξι περίπου χρόνια, το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η έλλειψη εργατικών χεριών. Όπως ανέφερε, μετά από επίμονες προσπάθειες, επαφές με υπουργεία και παρεμβάσεις, η κατάσταση έχει σε έναν βαθμό ομαλοποιηθεί, χωρίς όμως να έχει λυθεί οριστικά.
Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου υπογράμμισε ότι οι μετακλήσεις εργατών γης βοήθησαν, ωστόσο παραμένουν σημαντικά θεσμικά προβλήματα. Ζήτησε η κάρτα ή η βίζα του εργάτη να ισχύει μόνο για τη χώρα στην οποία μετακαλείται, ώστε η Ελλάδα να μη χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσος σταθμός για άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Παράλληλα, τόνισε ότι ένας εργάτης που έρχεται με μετάκληση από συγκεκριμένο εργοδότη δεν θα πρέπει να μπορεί να απασχολείται αλλού χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του εργοδότη που έκανε τη διαδικασία.
Αναφερόμενος στην εμπορία των αγροτικών προϊόντων, ο κ. Γαϊτάνης σημείωσε ότι η Ιεράπετρα έχει κάνει τεράστια βήματα στην παραγωγή, στην ποιότητα και στην τεχνογνωσία, όμως δεν έχει κάνει αντίστοιχα βήματα στην εμπορία. Όπως είπε χαρακτηριστικά, οι παραγωγοί έχουν εξελιχθεί, οι γεωπόνοι και οι τεχνικές καλλιέργειας έχουν προχωρήσει, αλλά το εμπορικό μοντέλο παραμένει πίσω.
Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε στην ανάγκη συνεργασιών, μεγαλύτερων σχημάτων και καλύτερης οργάνωσης, είτε μέσω συνεταιρισμών είτε μέσω ενιαίας δημοπράτησης. Όπως αποκάλυψε, βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια για τη δημιουργία ενιαίου τρόπου δημοπράτησης των προϊόντων, χωρίς να αλλάξει η ιδιοκτησία των υφιστάμενων δημοπρατηρίων. Ήδη έχει γίνει σχετική μελέτη από πανεπιστημιακό φορέα, με τη στήριξη της Περιφέρειας, και το επόμενο βήμα είναι η εφαρμοστική μελέτη.
Ο κ. Γαϊτάνης στάθηκε ιδιαίτερα και στο ζήτημα του νερού, το οποίο χαρακτήρισε καθοριστικό για το μέλλον της αγροτικής Ιεράπετρας. Όπως είπε, ο τόπος χρειάζεται κάθε χρόνο ένα γεμάτο φράγμα για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες του. Η λειψυδρία, η κλιματική αλλαγή και η αύξηση των καλλιεργούμενων εκτάσεων καθιστούν αναγκαία νέα έργα, επενδύσεις και άμεσες λύσεις.
Αναφερόμενος στα έργα υποδομής, μίλησε για τις καθυστερήσεις στον προσαγωγό Μύθων – Μπραμιανών, για τα συνοδά έργα του φράγματος, αλλά και για τις δυσκολίες που υπάρχουν σε μεγάλα υδατικά έργα, όπως το φράγμα Αγίου Ιωάννη. Τόνισε ότι χωρίς χρηματοδότηση δεν μπορεί να προχωρήσει κανένα έργο, ενώ επισήμανε ότι υπάρχουν και πιο άμεσες λύσεις, όπως γεωτρήσεις και αντίστροφη όσμωση, που θα μπορούσαν να ενισχύσουν το φράγμα με καθαρό νερό, με μικρότερο κόστος από την αφαλάτωση.
Σαφής ήταν και η κριτική του προς τον Δήμο Ιεράπετρας. Όπως είπε, ο Δήμος θα έπρεπε να είναι μπροστάρης στη διεκδίκηση λύσεων για τον αγροτικό τομέα και τη λειψυδρία, να οργανώνει συναντήσεις, να παίρνει μαζί του τον Αγροτικό Σύλλογο και να πιέζει θεσμικά για τα μεγάλα έργα. «Ο Δήμος έπρεπε να τρέχει τον Σύλλογο και όχι ο Σύλλογος τον Δήμο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ιδιαίτερη στιγμή της συζήτησης αποτέλεσε η αναφορά στη στήριξη του Αγροτικού Συλλόγου προς τον Σύλλογο Φίλων Τρίτης Ηλικίας. Ο κ. Κουφάκης ευχαρίστησε δημόσια τον Αγροτικό Σύλλογο για την ουσιαστική συμβολή του στην τροφοδοσία της δομής φιλοξενίας ηλικιωμένων, τονίζοντας ότι πρόκειται για μια σημαντική πράξη κοινωνικής προσφοράς. Ο κ. Γαϊτάνης σημείωσε ότι ο Σύλλογος, πέρα από τη στήριξη των παραγωγών, προσπαθεί να επιστρέφει στην κοινωνία όσα μπορεί, μέσα από δράσεις αλληλεγγύης και προσφοράς.
Κλείνοντας, ο Γιάννης Γαϊτάνης απηύθυνε κάλεσμα σε νέους ανθρώπους να ασχοληθούν με τον Αγροτικό Σύλλογο στις επόμενες εκλογές, επισημαίνοντας ότι χρειάζεται ανανέωση, νέες δυνάμεις και συνέχεια στη δουλειά που έχει γίνει. Όπως είπε, ο Σύλλογος μπορεί να προσφέρει πολλά περισσότερα, αρκεί να υπάρξει συμμετοχή, διάθεση και συλλογική προσπάθεια.
