Η αύξηση των περιστατικών παιδικής κακοποίησης προκαλεί βαθιά ανησυχία, ενώ η έλλειψη ξενώνα και συμβουλευτικού κέντρου αφήνει τα θύματα χωρίς την προστασία που δικαιούνται.
Η έκτη έκθεση του Παρατηρητηρίου για τη Βία κατά των Γυναικών στην Κρήτη, με στοιχεία για το 2025, αναδεικνύει μια ιδιαίτερα ανησυχητική πραγματικότητα για το νησί και ειδικότερα για το Λασίθι. Όπως σημειώνει σε άρθρο του στην «Ανατολή» ο Μιχάλης Ατσαλάκης, τα δεδομένα δείχνουν ότι η βία μέσα στην οικογένεια όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά εδραιώνεται και εντείνεται, με την παιδική κακοποίηση να παρουσιάζει κατακόρυφη αύξηση.
Στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου καταγράφηκαν το 2025 συνολικά 96 καταγγελίες ενδοοικογενειακής βίας, από τις οποίες οι 46 αφορούσαν γυναίκες-θύματα. Παρότι το Λασίθι εμφανίζει χαμηλότερους απόλυτους αριθμούς σε σχέση με άλλες περιοχές της Κρήτης, η έκθεση ξεκαθαρίζει ότι αυτό δεν σημαίνει πως το φαινόμενο είναι λιγότερο έντονο. Αντίθετα, οι χαμηλοί αριθμοί συνδέονται με τη δυσκολία καταγγελίας, την υπο-αναφορά και την έλλειψη επαρκών δομών υποστήριξης.
Το πιο σοκαριστικό στοιχείο αφορά τα ανήλικα θύματα. Σε επίπεδο Κρήτης, το 2025 καταγράφηκαν 251 περιστατικά παιδικής κακοποίησης, αριθμός αυξημένος κατά 47% σε σχέση με το 2024 και πάνω από 150% σε σχέση με το 2023. Στο Λασίθι, οι επίσημες καταγγελίες για ανήλικα θύματα έφτασαν τις 14, όταν το 2024 είχε καταγραφεί μόλις μία. Η αύξηση αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς δείχνει ότι η βία κατά των παιδιών βγαίνει με μεγαλύτερη ένταση στην επιφάνεια.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι και το στοιχείο της «στατιστικής αορατότητας» των παιδιών. Η έκθεση επισημαίνει ότι τα παιδιά σπάνια καταγράφονται ως ξεχωριστά θύματα, εκτός αν έχουν υποστεί άμεση και εμφανή σωματική βία. Έτσι, συχνά παραβλέπεται το σοβαρό ψυχικό τραύμα που προκαλείται όταν ένα παιδί εκτίθεται στη βία μέσα στο σπίτι. Επιπλέον, τα ανήλικα θύματα μπορεί να βιώνουν και δευτερογενή θυματοποίηση, όταν καλούνται να καταθέσουν επανειλημμένα σε ένα δύσκολο και ψυχοφθόρο σύστημα.
Στο Λασίθι, η έλλειψη δομών προστασίας κάνει την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη. Ο νομός δεν διαθέτει ξενώνα φιλοξενίας, ενώ σε όλη την Κρήτη λειτουργούν μόλις τρεις σχετικές δομές. Αυτό σημαίνει ότι τα θύματα αναγκάζονται να μετακινούνται μακριά από τον τόπο τους για να βρουν ασφάλεια και υποστήριξη.
Η δημιουργία συμβουλευτικού κέντρου και ξενώνα φιλοξενίας στο Λασίθι, η στελέχωση μονάδων παιδικής προστασίας και η λειτουργία κινητών μονάδων υποστήριξης κρίνονται πλέον επιτακτικές. Όπως προκύπτει από το άρθρο, η προστασία των παιδιών και των θυμάτων βίας δεν μπορεί να εξαρτάται από τον τόπο κατοικίας τους.
Πηγή: Ανατολή
Μ.Ατσαλάκης
