Το κείμενο ασκεί έντονη κριτική στον Γιάννη Πλακιωτάκη, υποστηρίζοντας ότι μετά από 22 χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας τα μεγάλα ζητήματα του νομού παραμένουν ανοιχτά.
Για ακόμα μία φορά, οι πολίτες του Λασιθίου γίνονται θεατές στο ίδιο θέατρο. Ενα έργο που ακολουθεί τη συχνά αργή γραφειοκρατική διαδρομή, εμφανίζεται αίφνης ως προσωπικό επίτευγμα και αποτέλεσμα "άμεσων ενεργειών" του βουλευτή.
Αντί να απολογείται για τις πολυετείς καθυστερήσεις, επιλέγει να πανηγυρίζει. Αυτή η τακτική της επιθετικής αυτοπροβολής ως "σωτήρας" του τόπου όχι μόνο δεν πείθει πλέον, αλλά προκαλεί ένα σαρδόνιο μειδίαμα στους πολίτες. Εκθέτει και την ίδια την κυβέρνηση, καθώς μετέρχεται κάθε παλαιοκομματικής μεθόδου, επιχειρώντας μέσω μιας επικοινωνιακής καταιγίδας να κατασκευάσει την εικόνα έργων που στην πραγματικότητα δεν έχουν καν υλοποιηθεί.
Τα πραγματικά περιστατικά και η υπηρεσιακή διαδρομή
Τα στοιχεία, για την ενεργειακή αναβάθμιση των νοσοκομείων του Λασιθίου, που αποτυπώνονται εκτός των άλλων και στον τοπικό τύπο από το 2021, αποδομούν το αφήγημα των "προσωπικών ενεργειών":
- Πρόκειται για πρόγραμμα κτιριακής και ενεργειακής αναβάθμισης, συνολικού προϋπολογισμού 4,5 εκατομμυρίων ευρώ, με πόρους από το ΕΣΠΑ 2014-2020.
- Ο σχεδιασμός δεν αποτελεί καμία πρόσφατη πρωτοβουλία. Το έργο εγκρίθηκε το 2021 από το Υπουργείο Υγείας.
- Εξαιτίας των κριτηρίων δυναμικότητας, τα νοσοκομεία του Λασιθίου κινδύνευαν να αποκλειστούν αν υπέβαλλαν μεμονωμένες προτάσεις. Η λύση δόθηκε σε υπηρεσιακό επίπεδο από την 7η ΥΠΕ.
- Απαιτήθηκαν χρόνια διοικητικών διαδικασιών και ωρίμανσης απλώς και μόνο για να φτάσει η πρόταση στο σημερινό στάδιο.
Απουσία διεκδίκησης και κοινοβουλευτική αφωνία
Η προσπάθεια οικειοποίησης της δουλειάς που είχε γίνει, φέρνει παράλληλα στο προσκήνιο και το ουσιαστικό έλλειμμα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Ο λαός του Λασιθίου δεν έστειλε τον κ. Πλακιωτάκη στη Βουλή για να ικανοποιήσει προσωπικές του φιλοδοξίες, αλλά για να λειτουργεί πρώτιστα ως μαχητικός διεκδικητής των συμφερόντων του τόπου.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή για τα οξυμένα προβλήματα του Λασιθίου; Η κοινοβουλευτική του παρουσία στα μεγάλα μέτωπα του νομού συνοδεύεται από ηχηρή σιωπή:
- ΒΟΑΚ: Καμία αντίδραση για την κατάργηση των δύο κρίσιμων ανισόπεδων κόμβων σε Νεάπολη και Αγιο Νικόλαο, ούτε σθεναρή διεκδίκηση για την επέκταση του ΒΟΑΚ μέχρι Σητεία. Ακόμα και έτοιμες μελέτες για τμήματα του ΒΟΑΚ, μένουν στο συρτάρι.
- Βαλτωμένα έργα και εξαγγελίες: Καμία πίεση για κρίσιμες αναπτυξιακές υποδομές που καρκινοβατούν επί χρόνια, όπως ο προσαγωγός του Μύρτους και τόσα άλλα που έπρεπε να έχουν υλοποιηθεί χρόνια τώρα.
Από τη χλεύη στην καθημερινή πρακτική: Η τακτική των πανηγυριών
Ο αξιότιμος βουλευτής, που μέχρι σχετικά πρόσφατα ειρωνευόταν τέως συνεργάτη του ότι "είναι μόνο για τα μνημόσυνα", έφτασε να μην αφήνει γιορτή και πανηγύρι που να μην δώσει το παρόν.Οταν λείπει η πραγματική διεκδίκηση και τα μεγάλα έργα παραμένουν κολλημένα, γιορτές και πανηγύρια επιστρατεύονται ως υποκατάστατο της παραγωγής έργου, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διατηρηθεί η επαφή με το ακροατήριο. Οχι με κριτήριο την κοινοβουλευτική αποτελεσματικότητα, αλλά την προσωπική σχέση.
22 χρόνια μετά: Ο ηγέτης που δεν είδαμε
Μετά από 22 χρόνια συνεχούς κοινοβουλευτικής θητείας και ανάληψης κορυφαίων κυβερνητικών και θεσμικών αξιωμάτων, ο απολογισμός είναι απόλυτα δυσανάλογος των αποτελεσμάτων.Οταν θεμελιώδη ζητήματα όπως της υγείας, των οδικών υποδομών και των υδατικών πόρων παραμένουν βαλτωμένα, η μετατροπή της διοικητικής ροής σε επικοινωνιακό πυροτέχνημα δεν μπορεί να καλύψει την πραγματικότητα. Αυτή η τακτική, έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο αναπτυξιακό φρένο για τον νομό. Οι πολίτες του Λασιθίου έχουν κουραστεί να περιμένουν αποτελέσματα και δεν ανέχονται πλέον την παλαιοκομματική νοοτροπία του "κατόπιν ενεργειών μου".
Εύστοχα ένα απόφθεγμα αναφέρει πως "ο πολιτικός σκέφτεται τις επόμενες εκλογές, ο ηγέτης τις επόμενες γενιές". Δυστυχώς, η τοπική κοινωνία, που πριν 22 χρόνια τον είδε ως ελπίδα, απέτυχε να πειστεί να τον δει ως ηγέτη. Κι αν ο ίδιος αδυνατεί να αντιληφθεί πόσο έχει κουράσει, ας του θυμίσει κάποιος την ατάκα του Ρόμπιν Ουίλιαμς στην ταινία “Man of the Year”: "Οι πολιτικοί είναι σαν τις πάνες: πρέπει να αλλάζουν συχνά, και για τον ίδιο λόγο". Στο Λασίθι, η ανάγκη για αυτή την αλλαγή έχει γίνει πιεστική, γιατί παρά την πολυετή παρουσία του δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες, ενώ παράλληλα κυριαρχείται από καθεστωτική νοοτροπία. Μια νοοτροπία που δεν νοιάζεται τόσο να προσφέρει, αλλά κυρίως να επιβληθεί, αλώνοντας κάθε αρμό της εξουσίας, από τους θεσμούς μέχρι τον κομματικό μηχανισμό. Με στόχο την πελατειακή λογική, την περιχαράκωση της προσωπικής του επιρροής, τον απόλυτο έλεγχο και την πολιτική του επιβίωση, ακόμα κι αν αυτό στερεί στο Λασίθι την ισότιμη μεταχείριση που δικαιούται.
