Σφοδρή κριτική για «νομοσχέδιο-σκούπα», fast track διαδικασίες και απόσταση από την κοινωνική πραγματικότητα – Αιχμές για ΟΠΕΚΕΠΕ, ΒΟΑΚ και πολιτικές στήριξης
Παρέμβαση στην Ολομέλεια της Βουλής έκανε η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Ανάπτυξης, αναδεικνύοντας τις δομικές αδυναμίες του, την απουσία στρατηγικού προσανατολισμού και τη βαθιά απόσταση μεταξύ κυβερνητικής αφήγησης και κοινωνικής πραγματικότητας.
Ξεκινώντας την τοποθέτησή της, η κα Σπυριδάκη έθεσε το συνολικό πολιτικό πλαίσιο, τονίζοντας ότι η συσσωρευμένη κοινωνική πίεση δεν μπορεί πλέον να καλυφθεί με επικοινωνιακές πρακτικές: «Η πολιτική πραγματικότητα που βιώνουμε επιβεβαιώνει μία φθορά που δεν θεραπεύεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα, γιατί πηγάζει από την καθημερινή ανασφάλεια του πολίτη».
Απαντώντας ευθέως στην κυβερνητική ρητορική περί «υπερβολικής κριτικής», ανέδειξε τη βιωμένη εμπειρία των πολιτών ως το πραγματικό μέτρο αξιολόγησης της πολιτικής: «Ο κάθε πολίτης το βλέπει κάθε φορά που πληρώνει το ενοίκιο, όταν πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ… όταν ο μισθός του τελειώνει τη δέκατη έβδομη μέρα του μήνα».
Πριν εισέλθει στην ουσία του νομοσχεδίου, αναφέρθηκε στο πολιτικό περιβάλλον, με αιχμή την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, υπογραμμίζοντας τη σοβαρότητα των εξελίξεων: «Δεν είναι μια άτυχη στιγμή. Είναι η απόδειξη μιας συστηματικής κακοδιαχείρισης δημόσιου και ευρωπαϊκού χρήματος».
Στο ίδιο πλαίσιο, άσκησε σκληρή κριτική στα κυβερνητικά μέτρα στήριξης, αναδεικνύοντας τη λογική της επιδοματικής πολιτικής και της εξάρτησης: «Θέλετε μια σχέση εξάρτησης… να περιμένει ο πολίτης το οποιοδήποτε pass, αντί να του παρέχετε την αξιοπρέπεια».
Αναφερόμενη στη δομή του νομοσχεδίου, η κα Σπυριδάκη το χαρακτήρισε ευθέως ως ένα προβληματικό και ασύνδετο νομοθέτημα, επισημαίνοντας τον όγκο και την έλλειψη συνοχής: «Ένα νομοσχέδιο σκούπα, 252 άρθρων… ένα συνονθύλευμα διατάξεων που υπηρετούν προεκλογικές σκοπιμότητες».
Εστιάζοντας στη διαδικασία νομοθέτησης, κατήγγειλε τις fast track διαδικασίες και την υποβάθμιση του κοινοβουλευτικού έργου: «Οι Επιτροπές περνάνε fast track και για σας αυτό είναι κανονικότητα».
Παράλληλα, ανέδειξε την αλλοίωση του νομοσχεδίου σε σχέση με τη διαβούλευση, επισημαίνοντας ότι κρίσιμες διατάξεις άλλαξαν, ακυρώνοντας τον ουσιαστικό διάλογο: «Το κείμενο που έχουμε μπροστά μας είναι ουσιαστικά διαφορετικό από εκείνο της διαβούλευσης».
Αναφερόμενη στο σκέλος της απλοποίησης της επιχειρηματικότητας, εξήγησε ότι στην πράξη δημιουργείται ένα πιο περίπλοκο και ασαφές πλαίσιο: «Αυτό που κάνετε είναι να μεταφέρετε το βάρος… δημιουργείται ένα πλαίσιο σύγχυσης αρμοδιοτήτων».
Και προειδοποίησε ότι χωρίς ουσιαστικούς μηχανισμούς ελέγχου και ψηφιακή διαλειτουργικότητα, η λεγόμενη απλοποίηση παραμένει κενό γράμμα: «Χωρίς ψηφιακή διαλειτουργικότητα και χωρίς υποχρεωτικά πρωτόκολλα, η απλοποίηση παραμένει κενή».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις διατάξεις για τον τουρισμό, και ειδικά στο καθεστώς γνωστοποίησης για κρίσιμες υποδομές, τονίζοντας ότι απαιτούνται εγγυήσεις για την ασφάλεια και την ποιότητα: «Όταν οι μηχανισμοί ελέγχου είναι υποστελεχωμένοι, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι το καθεστώς γνωστοποίησης θα παρέχει επαρκή εχέγγυα».
Αναφερόμενη στο άρθρο 224 για τις μαρίνες, ανέδειξε σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια και το περιβάλλον, επισημαίνοντας την πλήρη απουσία ανεξάρτητου ελέγχου: «Δίνετε τα κλειδιά μιας παραλίας στον ιδιώτη και του λέτε “κάνε ό,τι θέλεις”».
Στο ίδιο πλαίσιο, κατήγγειλε τη δημιουργία επιχειρηματικότητας δύο ταχυτήτων μέσω των διατάξεων για τα επιχειρηματικά πάρκα: «Από τη μία μεγάλες επενδύσεις με ειδικούς όρους και από την άλλη η μικρομεσαία επιχείρηση αποκλεισμένη».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις λαϊκές αγορές, επισημαίνοντας ότι οι ρυθμίσεις έχουν έντονο προεκλογικό χαρακτήρα και δεν αντιμετωπίζουν τα ουσιαστικά προβλήματα: «Τίποτα για το ημερήσιο δελτίο αποστολής… καμία άδεια παραγωγού δεν έχει δοθεί από το 2021».
Αναφερόμενη στο ζήτημα των γεωγραφικών ενδείξεων, ανέδειξε την υστέρηση της χώρας σε ευρωπαϊκό επίπεδο: «Η Ελλάδα παραμένει ουραγός… στέλνετε τους παραγωγούς να αναζητούν λύσεις με κόστος και ταλαιπωρία».
Συνδέοντας το νομοσχέδιο με την πραγματικότητα της περιφέρειας και ειδικά της Κρήτης, η κα Σπυριδάκη ανέδειξε το χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης: «Η απόσταση ανάμεσα στα 252 άρθρα και στην ωμή πραγματικότητα που βιώνουμε στην Κρήτη είναι χαοτική».
Και κατέληξε με μία αιχμηρή διαπίστωση: «Η θεωρητική σας ανάπτυξη σταματάει εκεί που ξεκινά η ανικανότητά σας να διαχειριστείτε τις βασικές ανάγκες του τόπου μας».
Φέρνοντας συγκεκριμένα παραδείγματα, ανέδειξε κρίσιμα ζητήματα όπως το μεταναστευτικό, την υποστελέχωση των υπηρεσιών και την κατάσταση των υποδομών: «Υπάρχει απουσία σχεδίου εγκληματική… ναρκοθετείτε την ασφάλεια και την τουριστική εικόνα του νησιού».
Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε στον ΒΟΑΚ και στη διαχείριση των έργων υποδομής: «Έχει καταντήσει το γεφύρι της Άρτας… δίνουμε αποζημιώσεις για καθυστερήσεις που εσείς προκαλείτε».
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, απάντησε στην κυβερνητική επιχειρηματολογία για την αγορά εργασίας, καλώντας τον Υπουργό να έρθει αντιμέτωπος με την πραγματικότητα: «ρωτήστε έναν-έναν όποιον βλέπετε να δουλεύει τι σχέση εργασίας έχει, αν είναι πλήρους ή μερικής απασχόλησης, πόσα χρήματα παίρνει, αν άλλαξε κατηγορία με την αύξηση που δώσατε και δεν τιμαριθμοποιήσατε τη φορολογική κλίμακα και αν όλα αυτά που πριν υπερηφανευόσασταν είναι η βιωμένη πραγματικότητα των Ελλήνων».
