Το πρώην μέλος του Δ.Σ. των Διασυνδεόμενων Νοσοκομείων Λασιθίου κάνει λόγο για αποψίλωση τμημάτων, αποχωρήσεις γιατρών και επικίνδυνη υποβάθμιση της δημόσιας υγείας
Δεν είναι πλέον σενάριο, είναι η πραγματικότητα που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Η πρόθεση παραίτησης του Νίκου Μουδατσάκη από τη Διεύθυνση της Ιατρικής Υπηρεσίας και η επιθυμία του να αποχωρήσει οριστικά από το νοσοκομείο Αγίου Νικολάου, αποτελεί το "κύκνειο άσμα" ενός συστήματος που καταρρέει. Το κεντρικό νοσοκομείο του Λασιθίου, ένας πυλώνας υγείας που χτίστηκε με κόπο και θυσίες, μετατρέπεται με μαθηματική ακρίβεια σε ένα Κέντρο Υγείας.
Η ΥΠΕ και η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας παρακολουθούν ως αδιάφοροι θεατές την καταστροφική περιδίνηση. Η πολιτική των πελατειακών σχέσεων, φαίνεται να υπερτερεί της ανάγκης για δημόσια υγεία, με τις συνέπειες να είναι πλέον ορατές σε όλους και να ευνοούν ένα συγκεκριμένο σενάριο για το μέλλον του κεντρικού νοσοκομείου του Λασιθίου. Η αναστολή των τακτικών χειρουργείων και μια χειρουργική κλινική που βρίσκεται ένα βήμα πριν το οριστικό λουκέτο, δεν αφήνουν πλέον περιθώρια παρερμηνείας. Ο διαμοιρασμός των “ιματίων” του νοσοκομείου, έχει ήδη ξεκινήσει. Και σε αυτή τη διαδικασία, ο καθένας φαίνεται να εξυπηρετεί τις δικές του προτεραιότητες.
Τα όσα εξελίσσονται το τελευταίο διάστημα δεν μπορούν παρά να θέτουν σοβαρά ερωτήματα για τη διοικητική επάρκεια στη διαχείριση μιας τόσο κρίσιμης κατάστασης. Και τα ερωτήματα αυτά δεν προκύπτουν αιφνιδιαστικά, ούτε αποτελούν προϊόν της τρέχουσας συγκυρίας. Αντιθέτως, έρχονται να επιβεβαιώσουν μια εικόνα που είχε αρχίσει να διαμορφώνεται εδώ και καιρό, μέσα από συσσωρευμένες δυσλειτουργίες, καθυστερήσεις και επιλογές που δεν κατόρθωσαν να αντιληφθούν εγκαίρως το εύρος των προκλήσεων και να προσανατολιστούν αποκλειστικά στην ενίσχυση της δομής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι αναπόφευκτο να ανακύπτουν και ζητήματα ευθύνης ως προς τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η πορεία αυτή, καθώς οι εξελίξεις δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία, αλλά τη φυσική συνέχεια μιας φθοράς που, παρά τα προειδοποιητικά σημάδια, δεν ανακόπηκε.|Ολα αυτά συντείνουν σε μια εικόνα που δύσκολα μπορεί πλέον να παρερμηνευτεί. Το νοσοκομείο Αγίου Νικολάου οδηγείται σταδιακά σε αποψίλωση, με στόχο την ενίσχυση άλλων δομών.
Χωρίς ακτινολόγο, η μοναδική ΜΕΘ του Λασιθίου δεν τίθεται απλώς υπό πίεση, αλλά οδηγείται σε λουκέτο. Από τη μια η έλλειψη στελέχωσης, από την άλλη η αποχώρηση του ακτινολόγου, δημιουργούν τις συνθήκες για το κλείσιμο. Αυτό δεν είναι πίεση. Είναι όριο.Χωρίς ακτινολογικό και χωρίς αξονικό, κανένα σοβαρό νοσοκομείο δεν μπορεί να σταθεί. Πόσο μάλλον ένα κεντρικό. Αν θέλουν να το στηρίξουν, να μετακινήσουν ακτινολόγους. Γιατί η μοναδική ιατρός που θα μείνει (όσο μείνει), δεν φαίνεται να νοιώθει ούτε η ίδια σίγουρη πως με μια δίμηνη εκπαίδευση θα μπορεί να ανταποκριθεί με επάρκεια στις διαγνώσεις. Είναι επικίνδυνο και για την ίδια. Ηδη υπάρχει σε εξέλιξη ΕΔΕ που συνδέεται με περιστατικό θανάτου λόγω λανθασμένης διάγνωσης.
Να σημειωθεί, πως η σημασία του νοσοκομείου Αγίου Νικολάου δεν περιορίζεται στους κατοίκους. Σε μια περιοχή που στηρίζεται στον τουρισμό, ένα αξιόπιστο νοσοκομείο αποτελεί βασική προϋπόθεση ασφάλειας για χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Η αποδυνάμωση του δεν πλήττει μόνο τη δημόσια υγεία, αλλά υπονομεύει και την αξιοπιστία του ίδιου του τουριστικού προϊόντος.
Οι αποχωρήσεις γιατρών, δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Είναι κρίκοι μιας αλυσίδας που οδηγεί σε αποδόμηση βασικών λειτουργιών του νοσοκομείου, λόγω του πολύ αρνητικού κλίματος που υπάρχει σε ένα περιβάλλον που αποθαρρύνει τη συνέχιση και τη στήριξη της λειτουργίας του.
Και μέσα σε αυτή τη συνθήκη, δεν μπορεί να αγνοηθεί το επόμενο βήμα. Ενα νοσοκομείο που, αφού αποψιλωθεί, θα εμφανιστεί με νέο ρόλο. Ως ένα Πολυδύναμο Κέντρο Υγείας, ή αν θέλουν να μας χρυσώσουν το χάπι, ως ένα Πανεπιστημιακό Κέντρο Υγείας, που ενδέχεται να μας παρουσιαστεί η αποδόμηση ως αναβάθμιση. Πάντως νοσοκομείο, δεν μπορεί να είναι.Είναι μια κατεύθυνση που διαμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας. Και το γεγονός ότι δεν συναντά ουσιαστική αντίδραση, την καθιστά επικίνδυνη.
Το πιο εξοργιστικό όμως είναι η εκκωφαντική σιωπή. Μια σιωπή που συνοδεύεται από την αδιαφορία της τοπικής βουλευτού του ΠΑΣΟΚ, που διυλίζει τον κώνωπα, αναπαράγοντας υποκριτικές ανακοινώσεις του συλλόγου εργαζόμενων, ήσσονος σημασίας, την ίδια στιγμή, που ο πρόεδρος τους είναι τμήμα του προβλήματος.Οι δήμοι του νομού και οι περιφερειακοί σύμβουλοι, μοιάζουν εγκλωβισμένοι στον φόβο της πολιτικής σύγκρουσης, την ώρα που η κραυγή αγωνίας του Ιατρικού Συλλόγου Λασιθίου, χάθηκε στο κενό.Δεν είναι δυνατόν να παραμένουμε θεατές στην απαξίωση της ζωής μας. Οι δήμοι, η αντιπεριφέρεια και όλοι οι θεσμικοί φορείς, οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους τώρα, πριν η υποβάθμιση γίνει μη αναστρέψιμη. Η υγεία των πολιτών του Λασιθίου δεν μπορεί να είναι το νόμισμα για κανένα πολιτικό παιχνίδι.
Οσοι διαχειρίζονται αυτή την πραγματικότητα, αλλά και όσοι επιλέγουν τη σιωπή, δεν βρίσκονται εκτός ευθύνης. Βρίσκονται μέσα σε αυτήν.
