Η ΕΛΜΕ Λασιθίου εκφράζει τη θλίψη της για τον αδόκητο χαμό της συναδέλφισσας και αναδεικνύει τις δύσκολες εργασιακές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί, ζητώντας ένα σχολείο με ανθρωπιά, στήριξη και σεβασμό στον λειτουργό της εκπαίδευσης.
Ως ΕΛΜΕ Λασιθίου εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους αγαπημένους ανθρώπους της συναδέλφισσας εκπαιδευτικού Σοφίας Χριστίδου. Η τραγική ιστορία της και ο αδόκητος χαμός της, πέρα από ανείπωτη οδύνη και θλίψη αφήνει τεράστια ερωτηματικά και φανερώνει μια υπόγεια και σκληρή αλήθεια: τις σκληρές έως απάνθρωπες εργασιακές συνθήκες που βιώνει μεγάλη μερίδα των συναδέλφων μας.
Αποδεικνύει πως ο σύγχρονος εκπαιδευτικός την ώρα που αμείβεται με μισθούς που αγγίζουν τους χαμηλότερους της Ευρώπης, ενώ αντιμετωπίζει διαχωρισμούς, κατηγοριοποιήσεις, προβλήματα στέγασης και καλείται να ζήσει μακριά από τον τόπο του και να διδάσκει ως και σε 5 σχολεία, καλείται να κάνει ταυτόχρονα και το αδιανόητο. Να λειτουργεί ως κυματοθραύστης μιας κοινωνίας πνιγμένης ως το λαιμό στα προβλήματα. Μιας κοινωνίας η οποία σε μεγάλο βαθμό γαλουχείται από τον κυνισμό, τρέφεται από τον ατομικισμό, μιας κοινωνίας ιδιωτικών οραμάτων που λειτουργεί ως φυτώριο της βίας, που απαξιώνει την γνώση, την αλληλεγγύη και τις αξίες του ανθρωπισμού. Τονίζουμε ότι τα αντικείμενα που αναπτύσσουν και καλλιεργούν τα συναισθήματα, την ενσυναίσθηση, ή αποτελούν βαλβίδα έκφρασης συναισθημάτων έχουν εξοβελιστεί από την εκπαίδευση, ενώ όπου υπάρχουν υποτιμούνται.
Οι έφηβοι αυτής της κοινωνίας έρχονται κάθε μέρα στις τάξεις μας, όπου στοιβάζονται σα σαρδέλες, και εμείς έχοντας στο λαιμό μας την δαμόκλειο σπάθη είτε της υπέρογκης ύλης, είτε μιας αξιολογικής «μεζούρας» καλούμαστε να…. «εμπνεύσουμε». Καλούμαστε να σηκώσουμε ένα βάρος που θα λύγιζε τον οποιοδήποτε. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται έχοντας τόσα προβλήματα και τόσες δυσχέρειες να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις ενός τέτοιου άθλου. Η περίπτωση της Σοφίας Χρηστίδου το αποδεικνύει. Κυριολεκτικά συνθλιβόμαστε από μια αποστολή για την οποία δεν νιώθουμε καμία απολύτως ουσιαστική στήριξη από το κράτος.
Ο μόνος τρόπος για να ακουστούμε είναι ενωμένοι με μια φωνή να παλέψουμε μέσα από τα σωματεία μας και να διεκδικήσουμε ένα σχολείο που θα έχει ως κεντρική αποστολή να αποτελέσει τον χώρο στον οποίο θα διαμορφώνονται ελεύθεροι, δημοκρατικοί, κριτικά σκεπτόμενοι πολίτες με σεβασμό στον εργαζόμενο, στον συνάδελφο και συνάνθρωπο. .
Η Σοφία Χριστίδου ας είναι το τελευταίο θύμα ενός σχολείο που αναπαράγει την κοινωνική βία και ας γίνει ο χαμός της το έναυσμα για ένα σχολείο που λειτουργεί ως αντιπαράδειγμα αυτής της βίας μέσα από τον σεβασμό την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά.
Για το ΔΣ της ΕΛΜΕ Λασιθίου:
Η Πρόεδρος Η Γενική Γραμματέας
Σχοινά Βασιλική Καραδήμου Μαρία
